Piratenschip Royal Fortune (1/65)

Type: Houten bouwdoos
Schaal: 1:65

Afmetingen
Lengte: 642 mm
Hoogte: 563 mm
Breedte: 285 mm

Historische Achtergrond
Bartholomew Roberts - Black Bart - was de meest succesvolle piraat in de geschiedenis. In slechts drie jaar tijd, tussen 1719 en 1722, maakte hij wel 470 schepen buit. Geboren in Wales in 1682, diende hij als derde stuurman op een slavenschip toen hij gevangen werd genomen door de piraat Howell Davis. Aanvankelijk bood hij weerstand. Maar toen Davis omkwam in een hinderlaag, koos de bemanning Roberts unaniem tot kapitein - aangetrokken door zijn charisma en uitzonderlijke zeemanschap.
Hij was totaal niet de piraat die men zich voorstelde. Hij hield afstand van zijn bemanning en gedroeg zich eerder als een marineofficier dan als een boekanier. Ver verwijderd van het populaire beeld van de onverzorgde piraat, stond Roberts bekend om zijn elegantie: hij droeg karmozijnrode zijde, een hoed met veren en een gouden ketting met een diamanten kruis. Hij werd beschouwd als de best geklede piraat van zijn tijd. De naam "Black Bart" verscheen nooit tijdens zijn leven; deze ontstond pas later in een gedicht.
Na het overnemen van het commando was zijn eerste daad het wreken van Howell Davis: hij viel het Portugese fort aan en verbrandde de schepen in de haven waar Davis was gesneuveld. Daarna zeilde hij naar Brazilië, waar hij op een Portugese vloot van 42 koopvaardijschepen stuitte. Met een gewaagde manoeuvre naderde Roberts hen met zijn bemanning benedendeks verborgen - een enkel schip dat ongevaarlijk leek. De Portugezen dachten dat het een Frans koopvaardijschip was. Ze enterden het rijkste schip van de vloot met slechts twee slachtoffers. De buit: 40.000 gouden munten, suiker, tabak, bont en een diamanten kruishanger bestemd voor de koning van Portugal.
Roberts zeilde naar Barbados, waar hij probeerde twee schepen te overmeesteren - de Summerset en de Philipa - die echter piratenjagers bleken te zijn. Hij ontsnapte ternauwernood en moest het grootste deel van zijn lading en wapens overboord gooien. Deze episode bezorgde hem een blijvende haat tegen de inwoners van Barbados. Bij Martinique werd hij opnieuw ontdekt en opgejaagd door de gouverneur. Deze ontmoetingen leidden tot zijn beruchte vlag, waarop hij staat afgebeeld op de hoofden van een Barbadiaan en een Martinikaan - ABH (A Barbadian's Head) onder de ene voet, AMH (A Martinican's Head) onder de andere.
Toen de Caraïben wemelden van de piratenjagers, trok Roberts naar Newfoundland. In juni 1720 plunderde hij de haven van Trepassey en veroverde 22 koopvaardijschepen en 150 vissersvaartuigen. Hij hield de Bristol Galley als vlaggenschip en doopte haar om tot Royal Fortune. Zijn meedogenloze campagne maakte hem tot een van de meest gevreesde namen in de Amerika's.
Bij Kaap Lopez begon de discipline te verslechteren door overmatig drankgebruik. Op 5 februari 1722 verscheen het Britse oorlogsschip HMS Swallow. Roberts werd gedood tijdens de eerste breedzijde van de Swallow door schrootvuur. Zijn lichaam werd haastig overboord gegooid voordat de autoriteiten het konden opeisen. In totaal werden 267 piraten gevangengenomen en berecht. Velen zien de dood van Roberts als het ware einde van de Gouden Eeuw van de Piraterij.